เป้าประสงค์ของ casual summary: เอาไว้คุยกับคนสามัญ

Spread the love

แอบตกอกตกใจนิดหนึ่งที่เคราะห์กรรมของเงินทุนหลายร้อยหลายพันล้านสำหรับเพื่อการสร้างภาพยนตร์สักเรื่อง จะขึ้นกับการเล่าเรื่องย่ออย่างนี้ 

แม้ว่าทุกๆวันนี้จะมีรีวิวหนังเยอะแยะก็เหอะ แต่ว่าพวกเราก็ไม่ค่อยได้เรียนเรื่องมากขนาดนั้นแล้วล่ะ ไปคิดหน้าโรงเลยว่าจะมองอะไรดี แล้วก็ผู้ที่ไปดูด้วยเค้ามีเรื่องมีราวไหนพึงพอใจต้องการดูบ้าง ก็เข้าไปมองเลยเพียงเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ บทสำหรับพูดในสมัยปี 2018 บางครั้งอาจจะไม่แตกต่างจากเมื่อสัก 20 ปีกลายก็ได้ มันขึ้นกับเรื่องย่อไม่กี่ประโยคที่จะ “ขาย” หนังประเด็นนั้นๆล่ะนะ

สำหรับคนพูดไม่เก่ง จัดการเหตุการณ์เฉพาะหน้าไม่เก่ง(แบบฉัน) ขอเสนอแนะให้คิดจัดแจง casual summary ไว้สัก 2 แบบหมายถึง
1. แบบย่อสุดๆเพื่อตอบเพียงพอเป็นมารยาท – คนบางบุคคลเค้าไม่ได้อยากต้องการทราบจริงๆหรอกว่าคุณเขียนอะไร ก็ราวกับพบปริศนาว่า “ตอนนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง? รับประทานข้าวมารึยัง?” เวลามีคนถามมาอย่างงี้ ก็ตอบไปชิลล์ๆเหอะ
กับ 2. เรื่องย่อแบบเอาไว้เล่าให้คนสนิทสนมฟัง ผู้ที่เป็นเพื่อนคุณ ผู้ที่ส่งเสริมให้ท่านเขียน ผู้ที่รักการอ่าน

เรื่องจริงเป็น การเล่าเรื่องย่อ ไม่ว่าจะเขียนออกมาเป็นตัวอักษรหรือเล่าปากเปล่า มันก็เป็นการโปรโมทงานนิพนธ์ของตนเองทั้งหมดล่ะนะ ด้วยเหตุผลดังกล่าว เวลามีคนมาถามคำถามว่า “เขียนอะไรอยู่?” ก็ตอบไปดีๆอย่าหน้าหงิกหน้างอ ไม่แน่คุณอาจจะได้แฟนๆคนใหม่ก็ได้ 🙂

…เป็นพวกเราเองก็พึ่งรู้เรื่อง เป็นผู้ที่ต้องการรู้จริงๆเค้าจะถามต่อเอง คนไม่สนใจก็ตอบเพียงแค่เป็นพิธีการก็พอเพียง เพราะเหตุว่าในที่สุดแล้วผู้ที่พอใจเค้าก็จะขะมักเขม้นถามต่อ อย่าไปเครียดมากมายเลย โลกนี้มีปัญหาจำนวนมากพอแล้วล่ะ

ความยาวธรรมดาของ casual summary:สุดแต่ความต้องการคุยกับคู่เจรจาจ้ะ
เป้าประสงค์ของ casual summary: เอาไว้คุยกับคนสามัญ

หากบอกในฐานะผู้อ่าน ทุกๆวันนี้พวกเราไม่สนใจพวกเรื่องย่อสักมากแค่ไหน ต่างกับยุคเด็กที่ต้องการรู้เรื่องราวรายละเอียดให้เยอะที่สุดก่อนละเริ่มอ่าน แต่ว่าเดี๋ยวนี้แก่แล้วยังไงขา เพียงแค่เพียงพอทราบโดยประมาณว่า (1)คนไหนกันแน่ (2)ทำอะไร (3)ที่แหน่งใด เห็น (4)บรรยากาศของเรื่อง กับ (5)conflict ก็ตอบได้แล้วว่าจะอ่านหรือเปล่าอ่าน

แม้กระนั้นพอเพียงจำต้องมาเขียนเรื่องย่อของตนแล้วหลังจากนั้นก็พบว่า… ยากจังเลยนะ แหะๆ

มาๆๆฤดูร้อนนี้เจอกันแน่ๆ
เรื่องใหม่ของพวกเรา ชื่อ “ร้านจำหน่ายหนังสือเที่ยงคืน” จ้ะ
ว่ากันว่าหากไปที่ after dark
…ไม่ว่าหนังสือเล่มใดที่ค้างอยู่ในความจำ
ผู้ดูแลตรงนั้นสามารถตามหามันมาให้ท่านได้
ร้านจำหน่ายหนังสือพิศดาร เปิดกระทำการเฉพาะเวลาข้างหลังพระอาทิตย์ตกดิน
การมาเยี่ยมของแขกพิศดารคนแล้วคนเล่า
และก็เด็กผู้หญิงกล้าหาญที่ขอมาทำอาชีพเสริมในร้านค้า
คุณทำให้เขารู้สึกนึกถึงช่วงชีวิตก่อนหน้าที่ผ่านมาแล้วก็การตัดสินใจของตัวเอง
“คุณ” ที่เขารอจะปรากฎตัวไหม
แล้วก็แม้ได้เจอกันอีกรอบ เขาจะทำอะไรที่ผิดแผกไป
ขอบพระคุณทุกคนที่ทรหดอดทนคอยจ้ะ ขอเวลาอีกนิดหน่อยน๊า… ฤดูร้อนนี้ อย่างไรก็อาจจะจำเป็นต้องกรุณาจากทุกคนเหมือนเคยนะคะ
แล้วเจอกันเร็วๆนี้จ้ะ 😀